TranslatedFictions

Something Better by ann2who

posted on 15 Apr 2016 23:11 by translatefiction in TranslatedFictions directory Fiction

Something Better by ann2who http://archiveofourown.org/works/5296685

Pairing: Tony/Steve

Summary: สำหรับโทนี่และสตีฟ ระหว่างความรักและความเกลียดมีเพียงเส้นบางๆกั้นอยู่ ยิ่งนานไปเส้นนั้นมันยิ่งเลือนลางมากขึ้นเท่านั้น จนกระทั่งพวกเขาแยกทั้งสองอย่างออกจากกันได้ยากเต็มที (Insp by Civil Wars trailer)

Note: ต้อนรับ CA:CW ค่ะ เราไม่อยากแปลเรื่องที่เขียนโดยอิงจาก CW comic version เลยเลือกเรื่องนี้มาแปล คุณ ann2who เป็นคนที่เขียนฟิค tony/steve เวอร์ชั่นภาพยนตร์ที่เราชอบที่สุดในสามโลก

 

 

หนึ่งร้อยยี่สิบสองชั่วโมงที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานและเจ็บปวดที่สุดในชีวิตเขา

 

ชั่วโมงที่เขาใช้เดินผ่านระเบียงที่ว่างเปล่า นอนหลับในห้องนอนที่เหลือเขาแค่เพียงคนเดียว และค่ำคืนที่เขารู้สึกเหน็บหนาวจนชาไปทั้งร่าง และวันที่เขาให้คำสัญญาเลื่อนลอยกับทุกคนว่าวันพรุ่งนี้จะต้องดีขึ้น สิ่งเดียวที่ดีขึ้นก็คืออกกลัดหนองของเขาที่มันเริ่มจะหายปวดลงบ้างแล้ว

 

หนึ่งร้อยยี่สิบสองชั่วโมง ห่าเอ้ย โทนี่ไม่อยากจะเชื่อว่ามันผ่านมาแล้วถึงห้าวัน ห้าวันที่เขายังหายใจอย่างเดียวดาย ห้าวันที่เขากลับมาดื่มวิสกี้อีกครั้ง ห้าวันที่เขาแอบหวังว่าสักวันเขาจะตื่นขึ้นมาแล้วเจอทีมอเวนเจอร์กลับมานั่งที่ครัวตอนเช้าแล้วบ่นกันเรื่องอาหารเหมือนเคย ห้าวันที่เขาอยู่ในนรก

 

ในฝันเขาเห็นสายตาเย็นชาที่สตีฟส่งให้ สมองเขาฉายภาพนั้นซ้ำๆเหมือนแผ่นเสียงตกร่องที่หน้าที่อย่างเดียวของมันคือทำร้ายเจ้าของให้ได้มากที่สุด มันทำให้เขาหยุดคิดเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ เขาเฝ้าครุ่นคิดว่าเขาจะเปลี่ยนอะไรได้บ้าง ฝันหวานถึงความเป็นไปได้ต่างๆ แล้วก็ต้องหยุดตัวเองลงเมื่อความเป็นจริงมันอยู่ตำตาเขา

 

แต่เขาเป็นเพื่อนผม

ผมก็เคยเป็นเพื่อนคุณ

 

โทนี่กระดกเหล้าในแก้วลงคอหมดในรวดเดียว แล้วหัวเราะขื่นๆกับตัวเอง เขารู้ว่าเขามันน่าสมเพชสิ้นดี นั่งจมอยู่กับกองเถ้าถ่านแห่งความทรงจำนี้ ในเก้าอี้กลางห้องว่าง ห้องที่ควรเป็นของอเวนเจอร์ทุกคน

 

ในชั่ววินาทีเดียวทุกอย่างที่เขาสร้างขึ้นมันก็ถูกทำลายลง บ้านที่ควรเป็นของทุกคนถูกทำลายด้วยสงครามระหว่างพวกเขา เหมือนกับมิตรภาพของพวกเขาที่สะบั้นลงโดยไม่อาจรักษาเอาไว้ได้

 

เขาควร...เขาควรจะกลับไปมาลิบู แต่ขาเขากลับก้าวไม่ออกนับตั้งแต่วินาทีที่เขาเดินมาที่นี่ เศษซากอาคารที่ถูกทำลาย เขาต้องห้ามตัวเองไม่ให้ทรุดตัวลงแล้วร้องไห้ซะวินาทีนั้น ทั้งร่างเขาชา ไม่ใช่แค่จากความรู้สึก แต่เป็นจากการต่อสู้กับบาร์นและสตีฟ ทั้งสองคนนั้นอัดเขาโดยไม่ยั้งมือ

 

ที่ๆพวกเขาเคยใช้เวลาอยู่ด้วยกัน มันหายไปหมดแล้ว และหลังจากผ่านมาห้าวัน ในที่สุดเขาก็ไม่รู้สึกอะไรอีกต่อไปแล้ว

####

 

มีใครบางคนกำลังเดินตามระเบียง นั้นเป็นสิ่งแรกที่โทนี่คิดทันทีที่เขาตื่นขึ้น ทุกอย่างยังคงมืดสนิทมันเป็นกลางดึก ชายหนุ่มยันตัวขึ้นช้าๆ ทั้งร่างปวดไปหมดจากการที่เขาหมดสติหลับไปบนเก้าอี้นั้น มือควานหาแก้วเหล้าที่อยู่ติดมือเขาเสมอ ก่อนจะเห็นว่าเขาปล่อยมันตกพื้นขณะที่หลับ เศษแก้วแตกกระจาย พร้อมกับวิสกี้หกไหลบนพื้นหินอ่อน

 

เสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนกระทั่งมันมาหยุดที่ข้างหลังเขา โทนี่สูดหายใจลึก อากาศรอบตัวเขาเปลี่ยน