I'll be seeing you 1-4 (Tony/Steve)

posted on 16 May 2016 22:21 by translatefiction in MyFictions directory Fiction

Fic: I’ll be seeing you

Pairing: Tony/Steve

Summary: โทนี่ไม่เคยเชื่อเรื่องโชคชะตา...จนกระทั่งวันนี้...วันที่เขาเสียทั้งพ่อทั้งแม่พร้อมๆกัน และในวันที่เขาอ้างว้างที่สุดเขาก็ถูกส่งไปที่ๆหนึ่ง ไปเจอเด็กผู้ชายผมทองตาสีฟ้าสวย ที่ไม่เหลือใครเช่นเดียวกับเขา



17 ธันวาคม 1991

 

“เขาเป็นยังไงบ้างจาร์วิส” เสียงทุ้มดังมาจากอีกด้านของประตู ทำให้เด็กหนุ่มที่นั่งซบหน้ากับเข่าตัวเองยันศีรษะขึ้น เขาจำเสียงนั้นได้ เสียงของลุงโอบาห์ไดอาห์ โทนี่ถอนหายใจแล้วยกแก้ววิสกี้ในมือขึ้นมาดื่มอีกครั้ง แน่นอนว่าเขาอายุไม่ถึงที่จะดื่มได้ แต่ใครจะแคร์ล่ะโดยเฉพาะตอนนี้ที่เขาไม่มีทั้งพ่อทั้งแม่มาห้ามเขาอีกแล้ว คิดแล้วโทนี่ก็กำแก้วในมือแน่น ภาพสองร่างที่นอนบนที่นอนโลหะเย็นชืดที่เขาต้องไประบุตัวเมื่อเช้านั้นยังฝังอยู่ในความทรงจำของเขา

 

“คุณหนู…” เสียงพ่อบ้านตอบกลับมาเบาๆ น้ำเสียงนั้นเจือความเป็นห่วงเหมือนตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงที่ผ่านมา “คุณหนูยังทำใจไม่ได้ครับ”

 

“ฉันเข้าใจ โทนี่คงช๊อคสินะ”

 

โทนี่ยิ้มเหยียดให้ตัวเอง คำว่าช๊อคน่ะน้อยเกินไปด้วยซ้ำ เขาไม่รู้เลยว่าเขาควรจะรู้สึกอย่างไร เขาไม่เคยสนิทกับพ่อก็จริงแต่เขาไม่คิดว่าวันที่ต้องจากลาจะเร็วขนาดนี้ แล้วแม่อีกเล่า...คิดแล้วโทนี่ก็หลับตาก่อนจะดื่มน้ำขมๆนั้นลงไปอีกครั้ง เขาหวังว่าเหล้ามันจะทำให้เขาลืมได้บ้าง แน่นอนว่ามันช่วยได้ ตอนที่เขาเมาจนหมดสติไปสองรอบตั้งแต่เช้า แต่พอตื่นมามันก็เหมือนเดิม เขายังอยู่ในโลกที่มาเรีย สตาร์คไม่มีชีวิตอีกแล้ว และเขา...และเขาไม่มีโอกาสจะลาเธอด้วยซ้ำ

พระเจ้า ทำไมโลกมันไม่ยุติธรรมกับเขาขนาดนี้

 

“คุณหนูไม่ทานอะไรเลยตั้งแต่เช้า เอาแต่ดื่มเหล้า บางทีถ้าคุณจะช่วยพูดอะไรสักหน่อย...”

 

“เข้าใจแล้ว” ทันทีที่ลุงโอบาห์ไดอาห์พูดจบ เสียงเคาะประตูห้องโทนี่ก็ดังขึ้น

“โทนี่ ให้ลุงเข้าไปหน่อยได้ไหม”

 

โทนี่ถอนหายใจ เขากำลังชั่งใจว่าควรจะเปิดประตูให้ลุงโอบาห์ไดอาห์หรือไม่ แต่ให้ตายสิลุงเป็นเหมือนญาติคนที่สองที่เขาเหลืออยู่นอกจากจาร์วิสที่ไม่รู้จะเข้าโลงเมื่อไหร่

เด็กหนุ่มวัยสิบแปดชันตัวขึ้นยืน ก่อนจะคลำหาลูกบิดในความมืดแล้วเปิดประตูออก แสงสว่างจากโถงทางเดินทำให้เขาต้องหยีตา เขาอยู่ในห้องมืดๆนี้มาทัังวันจนสายตาปรับให้ไม่ชินกับแสงสว่างแล้ว

 

ชายสูงวัยมองเขานิ่งสักครู่ก่อนจะดึงเขาเข้าไปกอดแน่น มือใหญ่ๆของลุงตบหลังเขาเบาๆ “ลุงเสียใจนะโทนี่ ลุงเสียใจที่ลุงไม่ได้มาให้เร็วกว่านี้”

 

โทนี่ซุกหน้าลงกับไหล่กว้างนั้น ให้ตายสิเขาไม่ควรจะร้องไห้เลย เขาอายุสิบแปดแล้ว เขาเป็นเด็กมหาลัยแล้วนะ แต่น้ำตาก็ไหลออกมาอย่างหยุดไม่ได้

 

“วันนี้เรายังไม่ได้กินอะไรเลยใช่ไหม หลานต้องดูแลตัวเองแล้วนะสตาร์คเหลือหลานแค่คนเดียวแล้ว”

 

โทนี่ปิดตาลง ใช่ เขาเป็นสตาร์คคนสุดท้ายในโลกนี้แล้ว เหลืออยู่ตัวคนเดียว

 

“ถ้าหลานเป็นอะไรไปอีกคนสตาร์ค อินดัสตรีจะเป็นอะไรบ้างก็ไม่รู้”

 

เด็กหนุ่มยันตัวออกจากอ้อมกอด พร้อมมองหน้าอีกคนอย่างไม่เข้าใจ “หมายความว่ายังไงครับ”

 

โอบาห์ไดอาห์เสยผมพร้อมกับทำสีหน้ายุ่งยากใจ “ตอนนี้หลานเป็นผู้ถือหุ้นที่ใหญ่ที่สุดของเอสไอแล้วน่ะสิ หุ้นของโฮเวิร์ดกับมาเรียรวมกันเป็นของหลานทั้งหมด แล้วยังเรื่องที่หลานเป็นทายาททางกฎหมายของโฮเวิร์ดอีก ทุกเรื่องที่โฮเวิร์ดดีลโดยไม่ผ่านบริษัทตอนนี้ก็กลายเป็นเรื่องของหลานหมดแล้ว ลุงอุตส่าห์เคยพยายามเตือนโฮเวิร์ดแล้วว่าให้ทำทุกอย่างผ่านเอสไอ”  

 

“งั้นผมก็จะให้อำนาจกับลุงทั้งหมด เรียกทนายมาได้เลย ผม...ผมไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับที่พ่อทำเลยสักนิด”

 

สายตาของโอบาห์ไดอาห์เป็นประกายประหลาด ก่อนที่มันจะหายไปอย่างรวดเร็ว ชายสูงวัยทำหน้าเหมือนฝืนยิ้มส่งมาให้เขาอีกครั้ง “ลุงก็อยากให้มันง่ายๆอย่างนั้นเหมือนกัน แต่นี้คือสตาร์ค อินดัสตรี้ ชื่อก็บอกแล้วว่าต้องมีสตาร์ค ถ้าหลานไม่กลับมาบริหารลุงว่าผู้ถือหุ้นถอนตัวกันหมดแน่ แล้วหลานก็ฉลาดปราดเปรื่องไม่แพ้โฮเวิร์ดหลานต้องทำได้แน่ๆ”

 

โทนี่หัวเราะขื่นๆ นี้สินะชีวิตเขา ชาตินี้ยังไงเขาก็ต้องกลับมาบริหารบริษัทเส็งเคร็งที่มันเป็นของพ่อไปตลอดชีวิต กี่ปีกี่ปีเขาก็คงไม่มีวันหนีพ่อพ้น และตอนนี้...แม้เขาจะอยากบ่นกับแม่แค่ไหนแต่...แต่แม่ก็ไม่ได้อยู่ข้างเคียงเขาอีกแล้ว

หน้าอกเขาปวดขึ้นมาอีกครั้งเมื่อนึกถึงร่างกายเย็นชืดของเธอ

 

“เอาล่ะ เดี๋ยวเราค่อยมาพูดเรื่องนั้นกันก็ได้ เรื่องใหญ่ที่สุดตอนนี้คือสัญญากับกลาโหม หน่วยงานสืบราชการลับที่พ่อของหลานไปเอี่ยวด้วย จะมาขอเอกสารในห้องทำงานคืนทั้งหมด ลุงทำได้แค่รั้งพวกเขาเอาไว้บอกว่าหลานควรเป็นคนที่ต้องไปดูไม่ให้พวกนั้นเอาของส่วนตัวไป โทนี่หลานจะให้พวกนั้นมายึดงานที่โฮเวิร์ดทำไปทั้งหมดไม่ได้นะ พวกเราล่มจมแน่”

 

โทนี่ยกมือขึ้นมานวดศีรษะ เรื่องยุ่งยากไม่หยุดหย่อน

“ตกลงคือลุงอยากให้ผมไปที่เอสไอแล้วห้ามกลาโหมไม่ให้เอาของพ่อไปเหรอ”

 

“ใช่สิ”

“คือลุงหมายความว่าหลานควรจะไปดูของๆพ่อ อย